« يك ساعت ستم كردن در حكومت ( يا قضاء ) نزد خدا شديدتر و بزرگتر است از نود سال گناه » . و فرمود : « اتّقوا الظَّلم ، فانّه ظلمات يوم القيامة » « از ظلم بپرهيزيد كه آن تاريكى روز قيامت است » . و فرمود : « من خاف القصاص كفَّ عن ظلم النّاس » . « هر كه از قصاص بترسد ، از ستم كردن به مردم خوددارى كند » . روايت است كه : « خداى تعالى به داود وحى فرستاد : به ستمكاران بگو مرا ياد نكنند ، كه بر من حق است كه ياد كنم هر كه مرا ياد كند ، و ياد كردن من از ستمكاران به لعن كردن آنهاست » . امام سجّاد على بن الحسين عليهما السّلام هنگام وفات به فرزند خود حضرت باقر عليه السّلام فرمود : « يا بنىّ إيّاك و ظلم من لا يجد عليك ناصرا الا اللَّه » « فرزندم ، زنهار ستم نكنى بر كسى كه ياور و دادرسى غير از خدا نداشته باشد » . و امام باقر عليه السّلام فرمود : « ما من أحد يظلم بمظلمة إلا أخذه اللَّه تعالى بها في نفسه أو ماله » « هيچ كس به كسى ظلم نمىكند مگر اينكه خداى تعالى او را به همان ظلم بگيرد ، دربارهء خودش باشد يا مالش » . مردى به آن حضرت عرض كرد : « من از ولاة و كارگزاران حكومت [ غاصب ] بوده‌ام ، آيا توبه‌ام پذيرفته است ؟ فرمود : نه تا وقتى كه حقّ هر صاحب حقّى را ادا كنى « . و فرمود : « الظَّلم ثلاثة : ظلم يغفره اللَّه تعالى ، و ظلم لا يغفره اللَّه تعالى ، و ظلم لا يدعه . فامّا الظَّلم الَّذى لا يغفره اللَّه عزّ و جلّ فالشّرك ، و أمّا الظَّلم الَّذى يغفره اللَّه عزّ و جلّ فظلم الرّجل نفسه فيما بينه و بين اللَّه عزّ و جلّ ، و امّا الظَّلم الَّذى لا يدعه فالمداينة بين العباد » . « ظلم سه گونه است : ظلمى كه خدا آن را مىآمرزد ، و ظلمى كه خدا نمىآمرزد ، و ظلمى كه خدا از آن صرف نظر نمىكند . امّا ستمى كه خداى عز و جل نمىآمرزد شرك است ، و امّا ستمى كه خدا مىآمرزد ستمى است كه آدمى به